#حکایات_علماء #میرزای_شیرازی📊 قوه علمی میرزای شیرازی بزرگ...
🗞 مرحوم آقا شيخ مرتضی حائری، در بيمارستان، بستری بود. به عيادت ايشان رفتم. ايشان، از قول پدر مرحوم حاجآقا ريحانالله گلپايگانی نقل میكرد:
🔸من از نجف، به سامراء رفتم. چند روزی درس ميرزا شركت كردم. روزی همراه ميرزا برای قدم زدن، به كنار شطّ رفتم. ايشان از من پرسيد:
- درس ما را چگونه يافتی؟!
🔹عرض كردم: به نظر من نجف بهتر است. مرحوم ميرزا از اين سخن من، خوشش نيامد، لذا فرمود:
- شما چند روز ديگر بمانيد تا اين فرعی كه مطرح شده به پايان برسد. من هم قبول كردم و خلاصه چنان جذب شدم كه در سامراء، ماندگار شدم.
🔸روزی ميرزا از من پرسيد: حالا نظرتان چيست؟! عرض كردم: تفاوت اين جا با نجف، بسيار است. درس شما، انسان را پرورش می دهد.
👈🏻 شیوه ی تدریس ایشان چنین بوده است که ابتدا فرع فقهی را مطرح می كرده و تمامی مطالب مربوط به آن را بحث میكرده است.
🔹اين بحثها، به صورت طرفينی بين استاد و شاگردان بوده است؛ از اين روی، درس ميرزا، مدت زمان مشخصی نداشته است. ابتدای آن معلوم بوده، ولی انتهای آن، بستگی به اتمام بحث داشته است.
- گاه، ميرزا از صبح كه بر منبر تدريس نشسته است، ظهر از منبر پايين میآمده است!
⭕️ شاگردان ميرزا، كم و بيش، اين شيوه را ادامه دادهاند. بارزترين آنان در اين شيوه، مرحوم آقا محمدتقی شيرازی، بوده است. ايشان بعد از مرحوم ميرزا، در كربلاء، همين شيوه را دنبال كرده است.
📎 منبع: میرزای شیرازی بزرگ در خاطرات شفاهی، قسمتی از مصاحبه حضرت آیت الله سید رضی شیرازی.
📚 همراه با عالمان شیعه| حجره فقاهت
🆔 @hojre_feghahat